Miasto i ptaki

Bóbr w parku Skaryszewskim

Wieczorem w czasie spaceru wzdłuż jeziorka Kamionkowskiego łatwo spotkać można buszujące w wodzie bobry. Nie było ich przez ponad 3 miesiące, ale najwyraźniej powróciły, a więc dziś kilka zdjęć z ubiegłej zimy pokazujących jak śmiało bobry poczynały sobie w parku.
Od robotników parkowych usłyszeliśmy, że uszkodzonych zostało około 100 drzew. W związku z tym w grudniu 2008 roku w parku Skaryszewskim zabezpieczono siatką pnie wszystkich drzew rosnących w odległości do 2 metrów od brzegu.
Kilka informacji o bobrach (za serwisem bobry.pl)
Bóbr europejski, gatunek ściśle chroniony, jest największym gryzoniem Europy, osiąga masę od 13 do 36 kilogramów, długość ciała 90-140 cm, a długość ogona 20 -24,5 cm. Bobry są roślinożercami, choć dawniej uważano że potrafią polować także na ryby. Jedzą prawie wszystkie gatunki roślin przybrzeżnych i wodnych. Późną wiosną, latem i wczesną jesienią żywią się głównie roślinnością zielną. Począwszy od października intensywnie tną krzewy i drzewa, magazynując je na zimę. Preferują osikę i wierzby, w dalszej kolejności brzozę, leszczynę i inne liściaste.
Bobry mają gody w styczniu i lutym. Młode rodzą się w maju i czerwcu. Samice dają jeden miot rocznie, w którym są średnio dwa młode (maksymalnie sześć).
Bobry są zwierzętami ziemnowodnymi, na lądzie niezgrabne i powolne, są doskonale przystosowane do życia w wodzie, mogą przebywać pod wodą do 15 minut i wytrwale pływać. Pędzą nocny tryb życia. Bobry są aktywne przez cały rok i nie zapadają w sen zimowy, w zimie pływają pod lodem oraz pożywiają się w zaciszu nory.
Bobry ścinają najwięcej drzew blisko brzegu, bo dystans do wody, a co za tym idzie wysiłek przy transporcie drewna jest najmniejszy. Z tej samej przyczyny drzewa o największej średnicy są powalane w niewielkiej odległości od wody, a drzewa cieńsze są ścinane dalej. W przypadku, gdy brzegi cieków lub zbiorników wodnych są wystarczająco wysokie, a grunt wystarczająco zwięzły, bobry kopią nory. Często są one bardzo skomplikowane i wielopoziomowe z mnóstwem komór, a długość korytarzy może dochodzić do kilkudziesięciu metrów. Ujście korytarzy także znajduje się pod wodą, natomiast na brzegu można natknąć się na ujście kanałów wentylacyjnych. Ponieważ nory często zawalają się od góry, bobry łatają powstałe dziury wysuwanymi od wewnątrz gałęziami i mułem.
Ciekawy artykuł o bobrach na Wiśle przeczytać można na stronie Wisła Warszawska.