kwi 21 2013

Ptasie Chóry: drozd śpiewak i droździki

malaui
Ptasie Chóry

Ptasie Chóry kwiecień 2013 – trasa wycieczki

Za nami pierwsza z tegorocznych trzech wiosennych wycieczek poświęconych słuchaniu głosów ptaków w parku Skaryszewskim. Punktualnie o 6:30 rano przy wejściu do parku zebrała się grupa nieco ponad 30 osób, przy lekko zachmurzonym niebie ruszyliśmy nasłuchiwać ptasich śpiewów. W ciągu następnych 2 godzin usłyszeliśmy i zaobserwowaliśmy 24 gatunki ptaków, w tym 4 przelotne: pokląskwę, samotnika, parę świstunów i stadko rzadko spotykanych u nas droździków. Śpiewały przede wszystkim sikory (bogatki i modraszki), zięby i kowaliki. Rzadko jeszcze odzywał się pierwiosnek, nie usłyszeliśmy zaś wcale (spodziewanego) pełzacza. Oprócz dzięciołka, dzięcioła dużego i dzięcioła zielonego, które w parku spotykane są często, napotkaliśmy także krętogłowa i była to nasza pierwsza obserwacja tego dzięcioła w parku Skaryszewskim. Widzieliśmy także pierwsze w tym roku jaskółki, a najmłodsi uczestnicy doliczyli się 36 wiewiórek. Obserwowaliśmy także wiewiórkę przy budowie gniazda na gałęzi.

Wszystkim uczestnikom dziękuję za ciekawie spędzony sobotni poranek i już zapraszam na kolejny spacer, który odbędzie się za miesiąc w połowie maja, kiedy z zimowisk powrócą kolejne gatunki ptaków. :)

Oto pełna lista zaobserwowanych wczoraj gatunków:

bogatka

modraszka

kowalik

dzięciołek

zięba

kapturka

dzięcioł duży

dzięcioł zielony

kos

szpak

piegża

pierwiosnek

muchołówka żałobna

muchołówka szara

świstun (2)

dzwoniec

śpiewak

myszołów

jaskółka dymówka

pokląskwa

droździk (stadko 3-4 osobniki)

grubodziób

krętogłów

samotnik (w locie)

Ptasie Chóry

wycieczka Ptasie Chóry w parku Skaryszewskim

spacer ornitologiczny

wycieczka Ptasie Chóry

(Turdus philomelos)

Drozd śpiewak w parku Skaryszewskim

(Fringilla coelebs)

Zięba

park Skaryszewski

Wiewiórka w karmniku


kwi 20 2011

Czerwony jak cegła – XLII Akcja GTWb

malaui

Wiewiórka pospolita w parku Skaryszewskim

Wiewiórka pospolita w parku Skaryszewskim

Małe, czerwone jak cegła zwierzątka, ruchliwe, psotne i ufne. Chyba żaden szanujący się park nie może obejść się bez wiewiórek. Są wszędobylskie: ganiają się po pniach drzew, biegają po cieniutkich gałązkach i przeskakują z drzewa na drzewo. Gdy za długo im się przyglądać nie dając w zamian orzeszka – cmokają groźnie, do wyciągniętej ręki natomiast przybiegają chętnie. Mieszkają w dziuplach lub kulistych gniazdach zawieszonych wysoko w koronach drzew. Dopiero wiosną futerka wiewiórek robią się naprawdę ceglaste – zimą bowiem są prawie całkiem szare.
Niestety, wiewiórki lubią plądrować ptasie gniazda, bo oprócz orzeszków jedzą też ptasie jajka, grzyby, owoce, a nawet małe pisklęta :(

PS Ta notka to kontrybucja w ramach Grupy Trzymającej Warszawskie Blogi, która dziś pisze na temat „Czerwony jak cegła” :)

Wiewiórki też potrafią bawić się w chowanego

Wiewiórki też potrafią bawić się w chowanego

Ta wiewiórka chciała zająć dziuplę kaczki ...

Ta wiewiórka chciała zająć dziuplę kaczki ...

... a ta przespać w karmniku.

... a ta przespać w karmniku.


lut 10 2010

Prosty karmnik sprawdza się najlepiej

malaui

Zwykłe plastikowe pudełeczko wypełnione ziarnem i podwieszone w osłoniętym miejscu okazuje się być prawdziwym przebojem wśród przeróżnych modeli karmników zawieszanych przez spacerowiczów. Ziarna zniknęły w ciągu godziny, a z posiłku skorzystały nie tylko ptaki.

Sójka (Garrulus glandarius)

Sójka (Garrulus glandarius)

Bogatka (Parus major)

Bogatka (Parus major)

Wiewiórka też korzysta z ptasiego karmnika

Wiewiórka też korzysta z ptasiego karmnika

Wrona woli słoninę, sójka i bogatka cierpliwie czekają, aż naje się wiewiórka

Wrona woli słoninę, sójka i bogatka cierpliwie czekają, aż naje się wiewiórka


lis 13 2009

Amatorzy orzechów

malaui
Wiewiórka

Wiewiórka

Sezon dokarmiania ptaków rozpoczął się już na dobre. Mimo, że przy tak ciepłej jesieni jak w tym roku zwierzęta parkowe mają dosyć jedzenia, jest jakoś tak, że im dzień krótszy, tym silniej my, ludzie odczuwamy potrzebę dokarmiania ptaków i wiewiórek. Mieszkańcy parku korzystają z tej naszej słabości skwapliwie: w pierwszej kolejności przybiegają wiewiórki, które chętnie jedzą orzechy prosto z ręki. Z ręki potrafią jeść także najmniej płochliwe ptaki: gołębie i sikorki, czasem kowaliki, dla nich jednak trzeba mieć pokruszone orzechy, ziarna lub okruszki. Sójki są zbyt ostrożne, aby tak blisko zbliżyć się do człowieka, ale złapią w locie orzech rzucony w powietrze. Zgubionym orzeszkiem natychmiast zajmą się gawrony i wrony.

Bywalcy parku Skaryszewskiego na pewno znają Pana od Sójek: na spacerze zawsze towarzyszy mu para lecących nad głową sójek. Tajemnicą tej zażyłości jest nie tylko to, że Pan od Sójek potrafi naśladować głos ptaków, ale także – orzeszki ziemne, którymi sprawiedliwie obdziela ptaki i wiewiórki.

Przy parkowych karmnikach ruch na razie jest niewielki – ptaki mają dosyć pożywienia na krzewach i w trawie (nadal zielonej), ale wszystkim miłośnikom dokarmiania polecam ten artykuł o tym czym karmić, a czym nie karmić ptaków zimą.

Sójka zwyczajna (Garrulus glandarius)

Sójka zwyczajna (Garrulus glandarius)

Gawron (Corvus frugilegus)

Gawron (Corvus frugilegus)

Gołąb miejski (Columba livia forma urbana)

Gołąb miejski (Columba livia forma urbana)


kwi 27 2009

Co ona tam robi?

malaui

No to jest skandal: wiewiórka zajęła (lub tylko zlustrowała) dziuplę szpaka. To bardzo atrakcyjna dziupla – z widokiem na główną aleję, w pobliżu karmnika i stawu, nad którym można łapać robaki. W zeszłym roku szpak wyprowadził z tej dziupli pięknego młodego i w tym roku już też się przy niej kręcił, a tu taka niespodzianka. Nie mam jeszcze pewności, czy była to tylko (mało!) kurtuazyjna wizyta, czy też wiewiórka na dobre przejęła gospodarstwo.